กลุ่มสมุนไพรโฆระ

สมุนไพรโฆระ (ชื่อวิชา)

สายพันธุ์       : วัชพืช(???)

สรรพคุณ      : ใช้ประกอบโฆรมนตร์สำหรับการล่องหนหายตัว และใช้

                 ประกอบมนตร์(ไม่ทราบวิชา)เพื่อให้มองเห็นผู้ใช้โฆรมนตร์เพื่อ

                ล่องหนหายตัว


สถานที่ค้นพบ : พบได้ทั่วไปในแดนหิมพานต์

กลุ่มสมุนไพรที่ใช้ประกอบวิชาโฆระ(บางชนิด)

  สมุนไพรในกลุ่มนี้ เป็นพืชที่มีรากขนาดเล็กประมาณฝ่ามือ(อาจเล็กรึ

ใหญ่กว่าฝ่ามือนิดหน่อย) มีหลายสายพันธุ์ และมีอยู่ทั่วไปในแดนหิมพานต์

หากดูเผินๆจะคิดว่าเป็นวัชพืชทั่วไป แต่เป็นที่นิยมของเหล่าวิทยาธรและอมนุษย์

ผู้อาศัยในแดนหิมพานต์ทั้งหลาย(คือชาวจาตุมหาราชิกาทั้ง ๔ กลุ่มเป็นหลัก

มีพวกยักษ์นิยมใช้มากที่สุด) ฯ

  วิธีใช้(เพื่อล่องหน)

๑. ถือส่วนรากของสมุนไพรเหล่านี้ไว้ในมือ(วิทยาธรบางตนก็ใช้วิธีพนมมือหุ้ม

    รากไม้ไว้เลย เป็นนัยว่ากันรากไม้หล่นหาย)

๒. ร่ายมนตร์ปลุกรากไม้ที่ถือไว้ในมือนั้น(ซึ่งเหล่าวิทยาธรไม่ยอมเปิดเผย

    วิชาเช่นเคย)

เมื่อทำถูกต้องตามลำดับขั้นตอน เพียงเท่านี้ก็สามารถหายตัวได้ จะเดินไป

แห่งหนใด หากยังถือรากไม้ไว้ในมือ ผู้ใดก็ย่อมมองไม่เห็นแล ฯ

  *เหล่าวิทยาธรเรียกรากไม้ที่ทำการเสกแล้วว่า รากยา และเรียกวิธีการร่าย

มนตร์ปลุกรากยาเพื่อใช้ในการล่องหนว่า วิชาโฆระ(โฆรมนตร์) ฯ

หากต้องการใช้รากยาเพื่อมองหาผู้ใช้โฆรมนตร์ ให้เปลี่ยนมนตร์ที่ใช้เสกใส่รากยา

*เหล่าวิทยาธรเองก็มีวิชาที่ทำให้ผู้ถือรากไม้สามารถมองเห็นเหล่าอมนุษย์ได้

เช่นกัน แต่วิชาเหล่านั้น ก็ไม่เป็นที่เปิดเผยเช่นเคย ฯ

ข้อควรระวังในการใช้วิชาโฆระ

เนื่องจาก การใช้วิชาโฆระนี้ จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องให้รากยาอยู่ในมือ

ตลอดเวลา หากพลาดพลั้งทำรากยาหลุดมือตกหาย วิชาโฆระจะเสื่อมทันที

ส่วนกรณีการใช้รากยาเพื่อเป็นประโยชน์ด้านตาทิพย์ในการมองหาอมนุษย์นั้น

เมื่อรากยาหลุดจากมือแล้ว อานุภาพการมองเห็นอมนุษย์ทั้งหลายจะยังคงอยู่

จนกว่าผู้ที่เคยถือรากยาจะหลับตารึกระพริบตา(เมื่อลืมตาขึ้น เหล่าอมนุษย์ทั้ง

หลายจะหายไป) ฯ

  หากว่ากันตามจริง วิชาโฆระ ใช้เพียงส่วนของรากไม้มาทำเป็นรากยาเท่านั้น

แต่วิทยาธรส่วนมากก็นิยมถอนสมุนไพรนั้นไปใช้ทั้งต้น แม้แต่ใบของต้นสมุนไพร

ก็ไม่ยอมเด็ดทิ้ง (ก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงขี้เกียจกันได้ขนาดนี้)

  สัตว์หิมพานต์บางชนิด สามารถใช้รากยาเหล่านี้ในการล่องหนได้ โดยการ

เคี้ยวและอมรากยาไว้ในปาก(สัตว์บางชนิดก็ใช้วิธีคาบไว้ให้แน่น) และหาก

เผลอทำรากยาหลุดออกจากปาก รึเผลอกลืนลงท้องไป อำนาจการล่องหน

ก็จะเสื่อมทันทีเช่นกัน ฯ